زندگی را می کُنم دانه ، مثل انار !

چرا جدیدا" ...؟

جایی را تصور می کنم که دیوار هایش سراسر عکس باشد ...؟

و هراسانم از آن نگاه تصنعی ...

 لنز ... یک . دو . سه . لبخند ...

چرا جدیدا"‌ از بام به چراغ سبز آتلیه عکاسی زل می زنم ...؟

عکس انداختن ...

خیره نشدن ...

شب به پشت بام رفتن ...

در نقطه آغاز ...

همان جایی که نور پیدایش می شود ...

لب پشت بام ...

بوسه آسمان و افق را دیدن ...

یواشکی بودن ...

خودم بودن ...

همان دخترک همیشگی ...

همان جغد بیدار ...

شب آمدن ...

شب رفتن ...

 جغد بودن ...

نترس ...

من شوم نیستم ...

صدای هو هو ی من ...

دیشب صدایم را شنیدی؟

........................شب زده ای خاموش ...

جدیدا" ناله هایم را تنها شب پناه است ...

_______________________________

من جغد کوچکی ام ... که اهلی شده است ... شهری شده است...

 آدم اما نه !

+ تاريخ ۱۳٩٠/٦/٢٧ساعت ٩:۳۳ ‎ق.ظ نويسنده ناردانه نظرات ()