کاکتوسم را آب دادم گمانم مدتی آب نخواهد . چمدان را هم بسته ام . دم در پیکان قدیمی ایستاده که منتظر است ... منتظر من .! این انتظار عجب حکایتی ست ... منتظر ماندن ... پشت من نه کاسه ای گل مرغی خواهد بود پر آب و نه کسی خواهد خواند . و هیچ کس رفتنم را شماره نخواهد کرد ...یک .دو . سه ... نـــــرو . برگرد ...  تهران هم آکورد همیشگی را نمی نوازد ... و برگ های خشک ، قدم های مرا یاد من نمی آورند .همه شان تازه اند همه جا خنده است و سبز همه جا تابستان است و باران نمی بارد . بغض آسمان پشت این خنده های زورکی آفتاب و دلقک بازی گرما پی سیرک تابستان مدفون شده است . باران نمی بارد . نه نـــــمی بارد . چقدر هوس آشپزی دارم . هوس دیدن قُل قُل آب در همنشینی مرغ و زرد چوبه و فلفل و بخار مطبوعی که عینکم را بپوشاند ... حیف ، این پیکان سبز دم در منتظر من هنوز همان جاست زیر شاخه های مو . شیر گاز بسته است . پرده ها هم کشیده . خودت تابستان را بهتر از من می شناسی و این فرش ها را بهتر تر ...

بوس * بوس دیوار های کهنه و شمع های روشن دیروز ، که از من رو برگردانده اید و شاید مرا اشک می ریزید ... خداحافظ ای خاطرات دستمال نکشیده من ... ای روز های خاک گرفته عمر پر باران من . خداحافظ کبوتر های بام که خیلی وقت است نیستید . پنجره ها جان!  اگر آمدند سلام مرا به آن تپل ترینشان برسانید همان که آشیانش زیر آجر پنجم پنهان بود ... و خدا نگه دار سونات عزیزم .

[ صدای بسته شدن در ] [ آخرین نت سونات  Nocturne Op . 9 , No . 2 Right شوپن ]

خش خش چرخ چمدان بر سنگ ساییده حیاط ... بوی خاک ... پر رنگ شدن دانه دانه سنگ های سفید ... قطره ... قطره ... بـــــــــــــــــــــــاران !

حرکت چرخ های سیاه بر آسفالت کوچه ... افتادن برگ مو زیر چرخ سیاه ... قـــــرچ!

بغض سونات . بغض خاطره . بغض کاکتوس . اشک پاییزان . آمدن پاییز .

یک . دو . سه . چهار . پنج ... شمارش تب دار پاییز |

نرو تابستان من نــــــــــــــرو  ... نمی دانم تابستان زود رفته یا پاییز دیر آمده ؟